(۱ آشنایی با وظایف و مکانیسم های تطابقی فرد
(۲ فراهم کردن اطلاعات مورد نیاز بیمار
الف) جهت پاسخگویی به سوالات بیمار در دسترس باشید.
ب) اعتقادات و باورهای بی اساس در مورد بیماری را برطرف کنید.
ج) با مبارزه کردن علیه پیش بینی های منفی فیزیکی و روانی به بیمار کمک کنید.
د) بیمار را با انجمن های حمایتی و گروه های خودیار آشنا کنید.
(۳ ایجاد اتحاد درمانی با بیمار
الف) موضوعات عاطفی و احساسی بیمار را بشناسید.
ب) حس درک شدن، تسلی و اطمینان بخشی را به بیمار ارائه دهید.
ج) استراتژی های القاء ارزشمندی و توانمندی را جایگزین ناتوانی و وابستگی نمایید.
(۴ شناخت شرایط و محیط اجتماعی بیمار
الف) جامعه و خانواده را در حمایت از بیمار درگیر نمایید.
ب) در برقراری ارتباط منطقی بین فشارهای زندگی بیمار و میزان حمایت اجتماعی تلاش کنید.
ج) مواظب باشید بیماری مزمن، بیمار را از اجتماع ایزوله نکند و نقش های اجتماعی وی را مخدوش نسازد.
(۵ شناخت واکنش فردی خود به یک بیماری
الف) احساسات منفی تان به بیمار یا بیماری را بشناسید و تحت کنترل در آورید، این احساسات ناشی از تجارب زندگی شخصی و گذشته شما می باشد.
ب) اگر بدانید که چرا این شغل را انتخاب کرده اید، شما را در ارایه تسلی به بیمارانتان توانمند تر می سازد.



بدون دیدگاه