(۱ آشنایی با وظایف و مکانیسم های تطابقی فرد

(۲ فراهم کردن اطلاعات مورد نیاز بیمار

الف) جهت پاسخگویی به سوالات بیمار در دسترس باشید.

ب) اعتقادات و باورهای بی اساس در مورد بیماری را برطرف کنید.

ج) با مبارزه کردن علیه پیش بینی های منفی فیزیکی و روانی به بیمار کمک کنید.

د) بیمار را با انجمن های حمایتی و گروه های خودیار آشنا کنید.

(۳ ایجاد اتحاد درمانی با بیمار

الف) موضوعات عاطفی و احساسی بیمار را بشناسید.

ب) حس درک شدن، تسلی و اطمینان بخشی را به بیمار ارائه دهید.

ج) استراتژی های القاء ارزشمندی و توانمندی را جایگزین ناتوانی و وابستگی نمایید.

(۴ شناخت شرایط و محیط اجتماعی بیمار

الف) جامعه و خانواده را در حمایت از بیمار درگیر نمایید.

ب) در برقراری ارتباط منطقی بین فشارهای زندگی بیمار و میزان حمایت اجتماعی تلاش کنید.

ج) مواظب باشید بیماری مزمن، بیمار را از اجتماع ایزوله نکند و نقش های اجتماعی وی را مخدوش نسازد.

(۵ شناخت واکنش فردی خود به یک بیماری

الف) احساسات منفی تان به بیمار یا بیماری را بشناسید و تحت کنترل در آورید، این احساسات ناشی از تجارب زندگی شخصی و گذشته شما می باشد.

ب) اگر بدانید که چرا این شغل را انتخاب کرده اید، شما را در ارایه تسلی به بیمارانتان توانمند تر می سازد.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *